Off

Beste allemaal, Veghel, april 2021

Allemaal een warm, liefdevol, hartelijk en schriftelijk welkom toegewenst, namens de bestuursleden, Diny, Annie, Marietje, Thea en Jos.

In mijn levensjaren heb ik nog nooit zo naar de lente uitgekeken als nu. Naar het begin van meer buiten. Naar uitzicht. Naar verfrissing. In de weekenden weer dat doen wat we graag doen, wat rondzwerven. Vertrekken op de fiets en niet weten waarheen. Stranden bij een ijsje of een lekker kopje koffie/thee drinken buiten op een bankje. Met vrienden of familie weer picknicken op een picknickkleed, op anderhalve meter, maar dichterbij dan ooit. Heerlijk in de avond nog een rondje lopen of fietsen en met de geur van nieuw en verfrissing. Het is de geur van nieuw, maar toch voelt alles vertrouwd. Ik denk dat wij dit ook allemaal ervaren, samen verheugen is dubbel verheugen. Maar voor nu blijft het gewoon even, genieten van vandaag in zeer kleine kring.

We weten pas wat we missen als het er niet meer is. Wat dat betreft zijn we hardleers. We weten nu veel na ruim een jaar. We missen de onbekommerdheid met alles, boodschappen doen, pakketje aannemen voor de buren, dingen waar ik normaal gesproken heel wat van vind, enz. Het onbekommerde, zonder mondkapjes, looproutes en protocollen. Zonder erbij na te denken en leven zoals het vanzelfsprekend is. Juist doordat de onbekommerdheid is verdwenen mis ik de “doodnormale” dingen. Het heeft ertoe geleid dat elke afspraak buitenshuis een uitje is. Een wandeling met de hond, even naar supermarkt en hierbij geldt zeker de uitspraak: “Het zijn de kleine dingen die het doen”.

Ondanks alle beperkingen vliegt voor velen de tijd. Ik realiseer me dat het opeens voorjaar is, Pasen, lente, naar buiten, behoefte elkaar weer te ontmoeten, zien en praten. We hebben jullie met een klein paaspresentje verwend om jullie te laten weten dat we er nog zijn en zeker belangstelling hebben in elkaar. De afgelopen wintermaanden hebben we elkaar weinig ontmoet, weinig kunnen delen met elkaar door de coronabeperkingen. 

We hebben elkaar zo weinig gezien en gesproken dat we veel ervaringen, saamhorigheid, gedachten niet meer met elkaar kunnen hebben delen. We hoorden bijna niet wie er ziek was, een jubileum te vieren had of verhuisd was enz. We kwamen elkaar gewoon niet tegen.

Inmiddels worden steeds meer mensen gevaccineerd ook in onze doelgroep en neemt de groepsimmuniteit toe. De laatste geluiden nu zijn dat er waarschijnlijk ruimte komt voor een aantal versoepelingen voor b.v. terrassen en winkels en bezoek aan huis. Er komen experimenten voor uitjes en Fieldlabs met speciale regels en (voorzorgs-)maatregelen. Hopelijk is dit allemaal succesvol. Maar wat gaat/kan dat betekenen voor het verenigingsleven. Wanneer en hoe zijn daar mogelijkheden voor?

Voor ons gaat ook de vraag gelden: Wat kunnen en willen we doen met onze Veghelse Vrouwen Organisatie. Wat hebben we afgelopen jaar gemist? Hebben we de contacten, het samenzijn, het organiseren van avonden, enz. gemist. 

De grote vraag is dus of we zodra dat mogelijk is de draad weer willen oppakken en zoveel mogelijk op de oude voet verdergaan of hebben we het gevoel gekregen dat we de Veghelse Vrouwen Organisatie niet zo zeer gemist hebben. Dat de vereniging niet zo veel extra’s toevoegt aan ons leven en misschien zelfs geen toekomst meer heeft. Of kunnen/willen we iets anders? Zo ja, wat dan?

Hier zouden we allemaal eens over moeten nadenken. Misschien kunnen we van de zomer weer enkele koffiebijeenkomsten in de tuin organiseren om elkaar weer eens te ontmoeten en hierover van gedachten te wisselen.

Heel veel hartelijke en warme groeten met toch heel veel warme lichtpuntjes
Tot de eerst volgende keer.

Jos van Dijk, 

namens Veghelse Vrouwen Organisatie 

Tel.: 0413-350511 emailadres: VVOVeghel@outlook.com

website: www.veghelsevrouwenorganisatie.nl